Ne samo član neprežaljenog matičnog benda čijem je kultnom status kumovao mnogo više nego što se (o tome) piše ili pominje u medijima, nego i neizbrisiv dio istorije rok muzike, Endi Rurk je sišao sa životne pozornice u svojoj 60. godini. Preminio je u petak, nakon duže borbe sa rakom pankreasa.

Muzikom se zarazio još kao dječak, koristeći svaku priliku da svira gitaru skupa sa (školskim) drugom Džonijem Marom već od 11. godine, a kasnije prelazi na bas jer se pridružuje Marovom bendu koji je prethodio ingenioznoj saradnji sa Morisijem, kao i bubnjarem Mikom Džojsom.

Počev od 1982. godine četiri odnosno pet godina Rurk ispisuje čudesne stranice rokenrola, u gorostasnoj sjenci Morisija i Mara, jednog od najbriljantnijih dvojaca u istoriji muzike, kao dio benda koji je stvarao remek-djela: "The Smiths", "Meat is Murder", "The Queen is Dead", ali i "Strangeways, Here We Come" (prije potonjeg je bio najuren, zbog problema sa heroinom, ali se vratio da bi snimio njihov poslednji studijski album).

Istina je da mnoge veličanstvene numere benda The Smiths ne bi zvučale tako kako su zvučale, razigrano a moćno, da nije bilo Endijevog -izuzetnog!- kreativnog doprinosa, sve sa fanki uticajima. Dovoljno je pomenuti antologijske, i maestralno svirane, numere “Bigmouth Strikes Again”, “This Charming Man” i “Barbarism Begins At Home” – sa jednom od najnadahnutijih bas dionica ikada – da Endi ostane upamćen kao jedan od najznačajnijih bas gitarista naše ere.