Beogradski bend Lula Mae, nakon trogodišnjeg utihnuća, vraća se na duboko alternativnu scenu sa ovim sanjivim singlom koji je idealna uspavanka za indie-jance i indie-janke umorne od potrage za pjesmom koja bi ih mogla prenuti iz ovogodišnjeg zimskog sna. Vrti se na Bruškinu, a i na You tube playeru u krug, jer “Ajdaho” nije slučajno stajao sa strane da bi mu se članovi muzičkog kolektiva koji čine Milica, Zorana, Bojan, Daniel, Aleksandar i Đurđa vratili, i dovršili muzičke teksture.

Izvučena iz špajza, ispod nekog rasparenog jastuka odloženog jer je perje u njemu postalo previše mekano, ovaj pjesmuljak je zaiskrio novom lelujavošću, suptilnim lahorom prebiranja po snovilištu. Dovršena a kao nedovršena sasvim do kraja, na tankom oblaku slatkastog ženskog vokala Milice Mitić, sa šaputavim bendžom kao najegzotičnijim instrumentom naspram istočnjački svedenog sintisajzera sa kojim se periodično sljubljuje, “Ajdaho” provejava u dahu, u trenu dok nas (obu)hvata mreža sna.

U drugom planu zvukovnog dubinskog kadra - atmosfera slična zaranjaju u otvoreno more: naziru se audio signali puni tihe strepnje i potisnute jeze, koji u isti mah i plaše i privlače…

Znakovit omot za singl dizajnirao je Andrej Dolinka.