6. Festival Novi Val organizuje se u svedenom obimu, u vanrednim okolnostima, nešto kasnijem kalendarskom terminu i uz mnogo otežavajućih okolnosti, uključujući najnovije mjere NKT-a u Budvi, koje će, kako tvrde organizatori, poštovati u potpunosti.
U skladu sa tim preporukama kompletan program biće okončan do 22 časa, inače pomjeren zbog loših vremenskih uslova i zakazan za današnji dan umjesto prvobitnog plana da bude održan tokom vikenda. Svi programski sadržaji odigraće se na sceni između crkava, u budvanskom Starom gradu, sa ograničenim brojem posjetilaca i bez mogućnosti stajanja publike (u grupama).
Još jedan vrlo dobar spot baltimorskog benda sa njihovog dolazećeg albuma “As Long As You Are”, koji početkom oktobra objavljuje kultna izdavačka etiketa 4AD. “Moonlight” je pjesma o ljubavi u onim tegobnijim, tmurnijim trenucima. Frontmen Semjeul Ti Hering pojašnjava da govori o snazi ljubavi u depresivnom stanju, o prihvatanju partnera onakav kakav jeste, jer to i jeste suština pravog parnerskog odnosa, odnosno veličina Ljubavi. Sintisajzer i bas na tragu zvuka Pitera Huka ( iz perioda porađanja New Order iz pepela Joy Division) boje atmosferu, a Semjuelov vokal uobičajeno je ranjiv i upečatljivo sugestivan. Spot koji koncizno, ali i simbolički snažno pristupa temi, režirao je Vil Mejer.
O jednom od prvih i najprogresivnijih bendova bivše Jugoslavije snimljen je prvi pravi dokumentarni film čija će festivalska promocija u regionu početi sledeće godine. Mnoštvo arhivskog materijala, stotine fotografija, pa čak i ranije neobjavljivani video snimci muzičkog sastava koji je značajno uticao na razvoj rok muzike u regiji, biće upotrebljeno i za pet (polusatnih) TV epizoda čije je premijerno emitovane na BHT1 planirano tokom sledeće godine. Krajem ovog mjeseca film će biti prikazan na festivalu dokumentaraca u Zenici, a premijerno nekoliko dana prije toga u Beogradu, na srodnom festivalu Dok'N'Ritam.
Autori filma i prateće serije, koji su pripremani i snimani u prethodne tri godine, su Bojan Hadžiabdić i Zoran Kubura. U dokumentarnom ostvarenju za koji pretpostavljamo da će privući veliku pažnju publike, posebno starije i srednje generacije, uživo svjedoče i Fadil Redžić, Ismet Nuno Arnautalić, Goran Bregović, Josipa Lisac, Abdulah Sidran, Maja Perfiljeva i brojni drugi akteri sarajevske i regionalne muzičke odnosno kulturne scene.
Dani pandemije i prateće samoizolacije donijeli su nam niz vrlo dobrih albuma prethodnih mjeseci, a nema nikakve sumnje da će takav biti i četvrti solo album Džefa Tvidija (ako računamo i “Together at Last” na kome su bile akustične varijante numera sa albuma grupe Wilco). Pjesme su snimljene tokom aprila u njegovom čuvenom studiju Loft u gradu Čikagu, u kome se ovom prilikom bio osamio sa svoja dva sina, Spenserom i Semijem, pronašavši “komfor u kreativnosti” nasuprot rečenoj vanrednoj situaciji – iz koje još uvijek nismo do kraja izašli.
Blagotvorna toplina može se čuti u obje već objavljene pjesme, “Guess Again” čiji je tempo ubrzaniji a zvuk rastrzaniji, a posebno u “odi ljubavi i nadi”, kako ju je već definisala Cate Le Bon, i sama izvrsna kantautorka, odnosno singlu sedmice “Love is the King” koji kida na komade ona senzitivnija srca slušalaca.
Još jedna u nadahnutom katalogu Tvidijevih pjesama, kojima je pokazao da je jedan od kraljeva Amerikane, koja istovremeno zvuči kao neumiruća nada, utjeha i kao zb(i)rka unutrašnjih, suspregnutih strahova. Nježno nervozan, protopsihodeličan solo na gitari odnosi ovu u osnovi folk-rok pjesmu u stratosferu, ovoga puta bez pomoći Nelsa Klajna. Pored pomenutog gitarskog majstora, ponekad možemo i da smetnemo s uma koliko je Džef suštastven, nedovoljno hvaljen gitarista.
Iluzorno je pokušavati sažeti esenciju njegovog kantautorskog umijeća, u kome se prepliće lično i mitsko, američka istorija i mitologija, i najintimnija moguća emocija. Le Bon poentira, te u tom smislu sublimira: “On je dokumentovao istorijski trenutak kroz lični objektiv” u kome se ogleda tj. sagledava “zajedničko ljudsko iskustvo”. Amen, i aferim brate Džefe!
Prekrasnu obradu klasika sa debitantskog albuma Big Star potpisuju jedna Jermenka iz Sirije stacionirana u Los Anđelesu, o kojoj smo pisali opširnije kad se pojavilo njen izuzetni debi Bedouine, jedna Portorikanka iz Bronksa koja je oduševila albumom Navigator (Hurray For the Riff Raff) i još jedna cura, iz Alabame, koja nastupa pod pseudonimom Waxahatchee. O aktuelnom albumu Kejti Kručfild pisali smo nedavno, koji je takođe dobio odličnu ocjenu, pa možemo reći kako su tri naročito nadarene singer-songrajterke udružile snage i snimile studijsku verziju pjesme koju su zajedno izvodile na živim nastupima.
“Thirteen” nije izgubila ne delikatnosti, nevinosti i nepretencioznoj divoti kojom do danas plijeni i inspiriše, a obogaćena je trima specifičnim ženskim vokalima i vrlo sugestivnim interpretacijama Azniv, Alinde i Kejti. Trebalo im je dvije godine da se napokon odluče i na inicijativu Kevina Morbija, inače Kejtinog partnera, objave svoje (možda još suptilnije) viđenje numere sa uticajne prve ploče i jednog od remek-djela Aleksa Čiltona i njegovog kultnog, a za mnoge i kvintesencijalnog benda iz sedamdesetih.
Ne samo da ćemo 23. oktobra čuti novi album Brusa Springstina, već će to biti album u cijelosti snimljen sa E Street Bendom, nastao u samo pet dana zajedničke svirke veterana rokenrola koji se još uvijek, očigledno, dobro drže.
Ukupno 12 pjesama snimljeno je uživo u Bossovom kućnom studiju u Nju Džersiju, koji se nazire na fotografijama i kadrovima iz spota za naslovnu numeru . “Letter to You” je klasična, energična pjesma Springstina i njegove legendarne muzičke trupe, zvukom i dinamikom priziva neke njine klasike iz prošlog stoljeća, a to možda nije za čuđenje jer će se na istoimenom albumu naći devet novih, kao i tri pjesme izvorno napisane još ranih sedamdesetih godina. To su “Janey Needs a Shooter,” “If I Was the Priest” i “Song for Orphans”, čiji su nazivi moguće poznati najvatrenijim fanovima.
