Poznato je da su filmovi Vila Ferela i njegovih komičnih pajtosa ili imbecilno iritirajući, poput potpuno promašene parodije “Holms i Votson”, ili (takođe iritantni, jer su beskompromisni) klasici filmske komedije, poput nedovoljno cijenjenog “Zulendera”.
Sa kolegom Benom Stilerom snimio je niz nezaboravnih, nerijetko subverzivnih filmova, kao i sa režiserom Adamom Mekejom ( “Riki Bobi”, “Spiker 1”, “Spiker 2 : Legenda se nastavlja”), i to su - čini se - vrhunci Ferelove fantastično plodne i uspješne karijere, kako glumačke tako i producentske. I ovaj put u trostrukoj ulozi (koscenariste, glumca i producenta), Ferel se po običaju temeljno pripremio, pa je tako bio na finalnoj večeri Pjesme Evrovizije 2018. u Lisabonu, a i sledeće godine u Tel Avivu, gdje su najvjerovatnije snimljeni neki kadrovi, ako ne i kompletne scene.
Krajem juna 2020. očekuje nas premijera, sva je prilika, još jedne urnebesne parodije i to takmičenja koje odavno vapi za žestokim ismijavanjem, zbog enormne količine kiča i besmisla što Pjesma Evrovizije bestidno emituje poslednjih ko zna koliko godina. Priča konkretno prati muzički par sa Islanda, Larsa i Sigrit, sa opipljivom “hemijom” između Vila i Rejčel Mekadams koja igra njegovu partnerku, kojima se ispunjava dugogodišnji san da učestvuju na Evroviziji. Njihova, preciznije njegova vizija je naravno jedno, a učešće na tom medijskom spektaklu nešto sasvim drugo…
Plesni soft-pop-rok zvuk i prava pjesma za ljeto koje dolazi - radiofonična, hitična, sofisticirana onako kako su to i solo izdanja dražesne Natali Dizdar, ali i grupe Mayales, koja naravno i dalje nastavlja da postoji u istom sastavu (štaviše ne stoji u mjestu, nego su i oni objavili friški novi singl).
U bendu koji se iz nekog razloga zove Beti, a čini se da ime nije baš najzgodnije pogođeno, pored pomenute poznate i kod šire publike omiljene pjevačice, tu su i Vlado Mirčeta, gitarista i kompozitor sa kojim je Dizdar sarađivala na njenom poslednjem albumu, zatim Luka Geček i Pavle Miholjević, oba članovi kultne grupe Mayales. Da sve bude zanimljivije i frontmen pomenutog sastava, koji paralelno priprema novi album matičnog im benda, Petar Beluhan, priključio se kao neki dopisni član novoformiranog benda – on je, naime, napisao tekst za singl “Slobodna”.
Silina i bijes starih, klasičnih ploča Husker Du, kao i dva kultna, neopjevano snažna Sugar albuma (plus jedan ljuti EP kao vrhunac), izbija iz svake pore, iz svakog tona singla koji se kliče “American Crisis”. U jeku jedne od najvećih kriza u američkoj istoriji, Bob Mold se oglasio – i to tako jako da vrišti - pjesmom koja je napisana tokom sesija za njegov prethodni autorski album. Nije uvrštena na prošlogodišnji “Sunshine Rock”, jer je “ bila prejaka”, a sada njome najavljuje čak četrnaesti solo album, pod nazivom “Blue Hearts”.
Najveći filmski festivali (Kan, Venecija, Berlin, Toronto, Trajbeka, Sandens, Lodnon, San Sebastijan, Sarajevo, Roterdam, Lokarno, Karlove Vari, Makao i mnogi drugi) udružili su snage na We Are One festivalu koji je počeo 29. maja a trajaće do kraja 7. juna; na programu je stotinjak što igranih (dugometražnih i kratkometražnih), što dokumentarnih, što animiranih filmova i festivalskih razgovora – od čega 13 svjetskih i 31 online premijera.
Iz današnjeg programa izdvajamo dokumentarni omnibus “Mostovi Sarajeva”, djelo trinaest reditelja i rediteljki u produkciji SFF-a, kao i petnaestominutne “Razglednice iz Sarajeva” - o tome šta ih inspirisalo u danima karantina - u kome učestvuju afirmisani autori i autorke iz regije (Dalibor Matanić, Srdan Golubović, Damjan Kozole, Aida Begić…), kao i francuski sineasta, dobitnik Oskara Mišel Azanavisijus te bugarski reditelj u usponu Stefan Komandarev. Na programu festivala koji su pokrenuli Trajbeka Film festival i You Tube je i niz animiranih radova sa čuvenog Anesi festivala, jednog od najznačajnijih centara animacije na svijetu.
Sonična avantura izvan prostorne i vremenske odrednice, putovanje grupe posvećenika američkim i britanskim prostranstvima, u potrazi za skrivenim blagom rok mitologije, sa neočekivanim skretanjem ka gradu Nišu, u kome se pišu, sviraju i dišu ovako dobre rok pjesme, ima za konačan rezultat neočekivano blistav album “Najgore tek dolazi”.
Ukratko, taj (blago) ljuti, blaženo angažovani rokenrol donosi dah zrelih šezdesetih, posebno prve polovine sedamdesetih, sve do skorijih manifestacija melodičnog, u duši bazičnog rokenrola… poprskanog kapljicama “svete vodice” bluz muzike. Od juče se može preslušati na digitalnim platformama u cijelosti, deset pjesama od kojih nijedna nije loša, a jedna od najboljih je baš “Oni ili Ti”.
Negdje na početku prošle godine već na prvo slušanje dopala nam se Anna Moor, što je umjetničko ime kantautorke porijeklom iz Koprivnice, pravim imenom Romana Pavliša. Nakon posebnog singla kakav bješe “Svjetovi”, evo još jedne izrazito nježne, još sanjivije, i definitivno intimnije numere – koju je posvetila svom djedu.
Odškrinuta škrinja intime, puna neprolazne nostalgije, podgrijana je na tihoj, sporogorećoj vatri najiskrenijih emocija. Pjesmu “Genovia” je Romana - alias Anna - napisala i koaranžirala, a opisuje je sledećim riječima i slikama: povratak u djetinjstvo, suočavanje s gubitkom, utjeha u trenucima kad ostanemo sami, zarobljeni u mislima.
