Kao klinci na TV smo redovno pratili nezaboravni “Opstanak”, serijale prepoznatljive po glasu Dejvida Atenboroua i liku Dejvida Belamija i brojne druge obrazovne programe koji su, gle čuda, bili itekako zanimljivi. Saznavali smo puno o “majci Prirodi”, životinjskom i biljnom svijetu naše planete a kako se filmska tehnologija razvijala tako su sve spektakularniji bili snimci Zemlje, dosegavši vrhunac u BBC seriji “Planeta Zemlja” koja je postavila ekstremno visoke produkcijske standarde.
Deset godina kasnije evo i najave za “Planet Earth II” uz muziku oskarovca Hansa Zimera; uživajte u čudesnim prizorima flore i faune snimljenim najsavremenijom tehnikom a vi stariji obavezno ih pokažite svojim klincima, jer oni nemaju priliku da tako nešto gledaju na televiziji. Nažalost!
Postoje pjesme od kojih nas podilazi jeza jer se ne libe istine, pogađaju direktno (u) suštinu ne ustručavajući se. Takva je “Tišina”, naslovna numera novog albuma Sare Renar koji izlazi 28. oktobra, a koju sada imamo priliku čuti u sasvim drugačijem aranžmanu nego li krajem septembra, na njenoj, po opštem utisku dražesnoj, mini turneji po Crnoj Gori.
Generalno, atmosfera je ostala zagasito tamna sa znatno opasnijim zvukom klavijaturiste Zdeslava Klarića, obogaćena “bljeskovima” gitare Sare i Luke Gečeka, sve u sočnoj elektroničnoj produkciji Edija Cukerića i Konrada Mulvaja, sa puno pažnje za delikatni kontrast srcolomne teme i ove zapaljive izvedbe koja frca od elektriciteta.
Video potpisuje takođe stalni saradnik Gustav Golik koji je, slično autorki, zagrebao samu srž prolaznosti. A Renar je otišla i korak-dva dublje: pomilovala ju je… i zagrlila. U "Tišini".
Iz izuzetnog društva dugogodišnjih kandidata za Nobelovu nagradu za književnost, između ostalih Filipa Rota, pjesnika Adonisa i Harukija Murakamija, izdvojio se sada i zvanično najznačajniji poeta među rok autorima.
Dilan je u svojoj 75. godini, sa brojnim antologijskim albumima u monumentalnom diskografskom ali i izvođačkom opusu, nakon brojnih veoma važnih nagrada među kojima je i 11 Gremi nagrada i jednog Oskara (za pjesmu “Things Have Changed”), dobio najprestižniju literarnu nagradu za "kreiranje novih poetskih izraza u okviru velike američke muzičke tradicije", stoji u obrazloženju odluke žirija.
Sara Danius, stalni sekretar Švedske akademije, izjavila je ovim povodom: “Nagradu dajemo velikom pjesniku, to je razlog što smo nagradili Boba Dilana". Ona je takođe kazala: “Blonde on Blonde” je nevjerovatan primjer njegove brilijantne rime, sastavljanja refrena i izuzetnog načina razmišljanja”, dodavši da ovogodišnji izbor za neke možda jeste iznenađujući ali “vratimo li se 5000 godina unazad doći ćemo do vremena kada su otkriveni Homer i Sapfo. I oni su pisali poetske tekstove koji su bili namijenjeni javnim nastupima, baš kao i Dilan”.
Robert Alan Cimerman, proslavljen kao Bob Dilan, počeo je pisati pjesme još kao tinejdžer, a izvoditi muziku javno kao osamnaestogodišnjak 1959. godine u barovima Miniapolisa. Sledeće godine odlazi u čuveni njujorški kvart Greenwich Village, gdje pod snažnim uticajem učitelja Vudija Gatrija počinje mijenjati folk i rock muziku, te (sub)kulturu XX vijeka. Ostalo je istorija popularne umjetnosti i mitske ličnosti čije ćemo slojeve nastaviti otkrivati u budućnosti, jer malo toga zaista znamo o intimi vjerovatno najbitnijie ikone rokenrola. Ipak, kladimo se da danas uživa kao rijetko kada na svom neponovljivom životnom putu, iako ne možemo sa sigurnošću tvrditi da se nasmijao kada je primio veliku vijest.
Ono što nisu uspjeli Stonsi koju su izveli u najmanju ruku mlitavu i dosadnjikavu (ničim izazvanu) varijantu “Come Together” od Bitlsa, fanovima su priuštili druge legende rokenrola, praktično od kada znamo za njega – Pol Mekartni i Nil Jang koji su zajedničkim snagama svirali dio “A Day In the Life”, jedne od najkompleksnijih pjesama Bitlsa, a zatim skupa pjevali “Give Peace A Chance” u Lenonovu čast, na godišnjicu rođenja još jednog genijalnog muzičara bez kojeg je popularna muzika teško zamisliva.
Količina genijalnosti na jednom mjestu kao na Desert Trip ultra-mega- pa još svega što vam padne na um od epiteta tj. Koncerta nad koncertima, bila je do prije neki dne nezabilježena na jednom mjestu. U samo tri dana nastupili su najprije Bob Dilan i The Rolling Stones - što je očigledno bilo najmanje zanimljivo veče - zatim sledeće noći Pol i Nil, a u završnici The Who pa Rodžer Voters koji je, kažu izvještaji, bio najglasniji. Glas je potpuno izdao Dilana, što se čuje na snimcima koji su dostupni na društvenim mrežama, Mekartni takođe ima poteškoća sa vokalom u ovim godinama – skoro 75 okruglo!- ali je uprkos tome momenat u kojem dijeli scenu sa Jangom ništa manje nego antologijski. Evo kako su zvučali uživo together, za svirku teško da možemo imati zamjerke:
Novi album Depeche Mode stiže na proljeće i zvaće se “Spirit”. Po njemu je nazvana i nova svjetska turneja koja počinje početkom maja sledeće godine kada će jedan od poslednjih zaista velikih rock bendova gostovati na nekoliko lokacija u relativnoj blizini: 14. maja nastupaju u Ljubljani u dvorani Stožice, 22. maja su u Budimpešti, na samom kraju juna 2017. gostuju u Milanu, Rimu i Bolonji, a turneju završavaju 23. jula u mjestu (za koje prvi put čujemo) Cluj-Napoca u Rumuniji.
Fantastične dionice na usnoj harmonici Mylutina, poznatijeg kao Milutin Petrović, zvonke gitare i primamljiva produkcija Željka Markuša (iz grupe Kristali), sastavni su elementi pjesme “Eldorado Blues”. Ključni sastojak ipak je bezgranična ljubav prema Hauardu Hoksu i vesternima, najviše prema jednom od kamena međaša ključnog američkog žanra, filmu “El Dorado” koji je režirao jedan od najuvaženijih i najvoljenijih reditelja XX stoljeća.
Scene iz antologijskog vesterna po kojem je ovaj singl imenovan projektuju se na platnu, u pozadini znanog filmskog režisera iz Beograda čija je naklonost prema mitologiji Divljeg Zapada odavno neskrivena, iako njegovo lice ostaje skriveno ispod kaubojskog šešira u spotu koji je korežirao. Na neodoljiv način ovaploćena je sva autorova naklonost u upravo obznanjenoj numeri, jednoj od najljepših country-rock&blues pjesama koje su nastale na Balkanu. Bluz nastao nedaleko od Nišvila, ostvarenje iz (nezapisanih) snova Zorana Magičnog Ćirića. Ukratko– magija Americane natopljena nepatvorenom Emocijom.
