Mark Lanegan neumorno nastavlja da objavljuje - novim singlom najavio je (već) sledeći solo album “Straight Songs Of Sorrow”, ali i memoarsku prozu pod indikativnim naslovom “Sing Backwards And Weep”. Po sopstvenom priznanju, dok je pisao tu svojevrsnu autobiografiju otvorio je Pandorinu kutiju sa duhovima iz burne prošlosti, pa je ponukan teretom emocionalnog bagaža i u procesu pisanja teksta nedosegnutog pročišćenja - napisao pjesme za još jedan solo album. Ovaj put na njemu gostuju Greg Duli, sa kojim je snimio kultni The Gutter Twins LP, legendarni Džon Pol Džons, potom Voren Elis iz benda Bad Seeds, kao i kantautor Ed Harkort kojeg smo nekako izgubili sa radara.

Sudeći po prvoj, magnetski privlačnoj sedmominutnoj numeri, u kojoj je prema sebi samom surovo iskren, ovogodišnji album bi se mogao priključiti našoj listi albuma koje s nestrpljenjem očekujemo (na kojoj se nalazi i prvo solo uradak pomenutog Dulija). To posebno što je isti inspirisan ne toliko događajima i ličnostima, koliko li proživljenim emocijama iz života harizmatičnog autora i izgleda još uvijek prisutnim traumama – da ih uslovno tako nazovemo, budući da uvid u knjigu nismo imali - koje potiču iz formativnih dana sa ulica Vašingtona i Screaming Trees perioda , dakle Osamdesetih, i Devedesetih kada je scena iz Sijetla proživjela vrhunac...

Fanfare ugasle ljubavi raskošno bruje u ovoj troipominutnoj, bezobraznoj, necenzurisanoj pop pjesmi – jer postoji i ona druga verzija, sa alternacijom za noseće stihove “Ma dala si sve od sebe/ stvarno neka te to ne jebe”!

Ubitačan bubanj služi kao kormilo za zanosnu, razdraganu melodiju, te kao snažna protivteža bogato orkestriranim gudačkim i duvačkim dionicama što streme da song o prestanku jednog ljubavnog odnosa učine većim od života. Taj stilski zamah promišljeno pojačava tragizam lirskog trenutka, ako ga sagledavamo iz perspektive žene koja biva ostavljena, dok muški subjek(a)t – iz svog subjektivnog ugla – prosto poleti na krilima slobode ne obazirući se na ono što je slomljeno. Možemo samo da slutimo kako se dotična Ljubav (s)lomila, a i ne moramo, jer nazad nema pa nema – GOTOVO JE SVE!

Jedan od najmaštovitijih, ali i najduhovitijih reditelja današnjice snimio je još jedan superstilizovan, savršeno simetričan i spektakularno ljubak film. Ves Andersenovo deseto filmsko čedo nosi zvučan naziv “The French Dispatch”, a zvučna su i glumačka imena u timu na koji smo većinom navikli u njegovim prethodnim ostvarenjima – Bil Marej, Edrijen Brodi, Oven Vilson, Lea Sejdu, Tilda Svinton, Sirša Ronan, Edvard Norton, Vilijem Defo, Džejson Švarcman, Metju Amalrik… Ovaj put tu su i Frensis Mekdormand, Timoti Šalame, Elizabet Mos, Benisio del Toro, Anđelika Hjuston, Kristof Valc i mnogi drugi poznati likovi koji (i) ovom prilikom tumače totalno oneobičene likove: od novinara i urednika izmišljenog američkog magazina u nekom (imaginarnom) francuskom gradiću do dilera umjetničkim djelima i samog umjetnika iza rešetaka... Film je, kako autor kaže, ljubavno pismo novinarima odnosno novinarstvu, i dotiče se stvarnosti jednim svojim dijelom, ali najvećim je –očito – igralište za osebujno izmaštane prizore, situacije i ličnosti koji kao da pokušavaju da učine ljepšim, vedrijim i šarenijim crno-bijeli svijet koji nas okružuje. Sasvim sigurno još jedno dražesno djelo voljenog američkog sineaste, koje već na prvi pogled oduševljava fanove (glumačkim kreacijama, bojama i kompozicijom kadrova, kostimima i dizajnom enterijera et cetera et cetera...), a potencijalno i jedan od najljepših filmova nastupajuće godine -ne samo zbog pomenutih elemenata…

“Parazit” je osvojio Oskara za najbolji film, za film koji nije na engleskom jeziku, za najbolji originalni scenario i za režiju. Film južnokorejskog filmskog majstora Bong Džun Hoa jeste bio jedan od favorita, ali je neočekivano trijumfovao u tri ključne kategorije, i očekivano van engleskog govornog područja. Pobjeda je apsolutno zaslužena - u pitanju je narativno slojevita, dubinska analiza klasnog raslojavanja, tema koja je itekako aktuelna, ostvarena na originalan, vizuelno impresivan i izuzetno sinematičan način, sa smiješanim elementima psihološke i socijalne drame, satirične komedije, ali isto tako i horora, sve sa maestralnim glumačkim ansamblom od kojih su skoro svi akteri mogli biti nominovani, ali nisu.

Mnogima jedan od omiljenih glumaca, ne više tako mlad kao 1992. kada je sniman original, pojedine scene iz kultne komedije “Dan mrmota” (Groundhog Day) odigrao je ponovo u reklami koja je premijerno prikazana tokom Superboula. Šarmantno poigravanje i ponovno proživljavanje dobro poznatih situacija iz klasika Harolda Rejmisa, na čelu sa Bilom Marejem te sa još par sporednih glumaca iz pomenutog filma, privuklo je pažnju miliona gledalaca. Preciznije, inteligentno re-kreirana i u pravom trenutku plasirana reklama  za samo tri dana ima već više od 42 i po miliona pregleda! Fantastično uspješna reklamna kampanja, vjerovatno i više nego što je to bilo očekivano.

Britanska akademija za filmsku i televizijsku umjetnosti (BAFTA) dodijelila je sinoć najveći broj nagrada, ukupno sedam, antologijskom ostvarenju “1917” i to predstavlja siguran pokazatelj da će film o Prvom svjetskom ratu (navodno) snimljen u jednom kadru uskoro dobiti pregršt Oskara.

Sem Mendes je osvojio BAFTA nagradu za najbolju režiju a njegova potresna, duboko emotivna ratna drama nagrađena je za najbolji film, najbolji britanski film takođe, zatim za najbolju fotografiju (majstora Rodžera Dikinsa), scenografiju, zvuk i specijalne efekte.

Južnokorejski “Parazit” najbolji je film koji nije snimljen na engleskom jeziku, a nagrađen je i za najbolji scenario, što je takođe znakovito jer društveno angažovano, narativno slojevito remek-djelo Bon Džu-Hoa ima najveće šanse da iste nagrade primi i od Američke fillmske akademije. Za najbolji adaptirani scenario nagrađen je Taika Vajtiti za film "Zeka Džodžo" (Jojo Rabbit), koji bi lako mogao dobiti Oskara u istoj kategoriji.

Strana 1 od 91

Spotovi


STEREO Art Magazin
Regionalni popkulturni magazin

Impressum

Urednici:      Dragana Erjavšek
                     Novak Govedarica
Saradnici:   Olja Knežević
                     Boris Fatić
                     Srđan Strajnić
Logo:           Uroš Stanojević
Powerd by : ChoDex Studio