Trejler za “Tenet” pozicionira novi Nolanov tehno-triler, i vjerovatno još jedan njegov blokbaster koji pršti od inteligencije i spektakularne akcije, pri vrhu najiščekivanijih filmova sledeće godine. Prvi inserti pojačavaju očekivanja, ali i tenziju – atmosfera je apokaliptična dok glavni junak, izgleda “probuđen iz mrtvih”, pokušava (ili bar tako tvrdi) da spasi planetu od Trećeg svjetskog rata... U glavnoj ulozi gledamo Džona Dejvida Vošingtona etabliranog u filmu “Crni klanovac” (BlacKkKlansman), za koju ulogu je nominovan za Zlatni globus, a u glumačkoj ekipi su i slavni, uvijek pouzdani britanski glumci Majkl Kejn i Kenet Brana sa kojima je reditelj ranije sarađivao, kao i popularni Robert Patinson, poslednjih godina očito veoma probirljiv kada bira sineaste sa kojima će raditi.
Makedonski film “Zemlja meda” ne samo da se našao u užem izboru za najbolji dokumentarni, već se takmiči i za najbolji međunarodni film, što predstavlja izuzetan uspjeh za autorski tandem Tamaru Kotevsku i Ljubomira Stefanova koji su još na premijeri u Sandensu, početkom ove godine, osvojili tri nagrade, uključujući i nagradu za najbolji dugometražni film. Publika u Srbiji gledala ga je na renomiranom festivalu “7 veličanstvenih”.
Od ove godine kategorija Najbolji film na stranu jeziku nosiće naziv Najbolji međunarodni dugometražni film, a među 10 izabranih kandidata, pored filmova “Parazit” u režiji kultnog južnokorejskog autora Bong Džun-hoa i “Bol i slava” slavnog Pedra Almodovara koji važe za favorite, tu su i francuski “Jadnici” i senegalski “Atlantik” koji su takođe premijere imali na prestižnom Kanskom festivalu gdje su i nagrađeni, zatim impresivno snimljen ruski film “Pritka” (Beanpole) kod nas nedavno prikazan u Beogradu i Budvi kao dio programa Festivala autorskog filma, zatim češki kandidat “Obojena ptica” nastao po istoimenoj, duboko potresnoj knjizi Ježija Kosinskog, te mađarski, poljski i estonski predstavnici.
Transformacija koju je Irena Žilić doživjela na svom drugom studijskom albumu, prije nešto više od dvije i pol godine, u saradnji sa producentom, bolje reći mladim studijskim magom Markom Mrakovčićem sa kojim je snimila i debi, nalik je neočekivanoj kolaboraciji Nore Džons i Danger Mousea – ista je rezultirala izvrsnim zajedničkim albumom, sasvim drugačijim od ostalih Norinih radova. U Ireninom slučaju ne samo da je indie folk prerastao u alternativni pop, već je atmosfera pjesama postala mnogo mračnija, dani nevinosti i poetika prvog albuma neumitno su nestali. Njen autorski izraz postao je nekako odlučniji i u dubini zreliji, interpretacija i kreacija hrabrija i sklonija eksperimentisanju, čemu je kumovala veoma kvalitetna saradnja sa pomenutim Markom, zaduženim za produkciju i snimanje, ali i Kristoferom Harisom zaduženim za miks zvuka.
Još jedan sanjivi, seksi singl isporučio je Fantom svojim sve brojnijim slušaocima. Ove noći to je sint-pop sentiš “2 AM”, o zaljubljenom tipu koji ima “Taj osećaj u dva ujutru”, os(j)ećaj usamljenosti, a zatim, dok traži njene dodire a nema je, kaže kako se prom(ij)enio i mi mu v(j)erujemo, jer samo neut(j)ešni, do ušiju zaljubljeni tip bi i “sa psom da laje”, ako Ona zatraži. Pitanje je da li je to ista ona “Žena” po kojoj je nazvan prvi singl, poslušan već oko 150 000 puta, u koji su se mnogi zacopali već na prvo slušanje. Ova sugestivna, sentimentalna muzika sa retro vibracijama posebno prija u kasni noćni sat, oko i posle ponoći, baš kao da je s namjerom snimana za neonske noći i jutra koja sporo svanjivaju.
Po pet nominacija za Zlatne globuse očekivano su dobili “Irac” i “Bilo jednom u Holivudu”, a neočekivano ih je pretekao film “Priča o braku” u režji Noa Baumbaha, sa čak šest nominacija – za najbolji film ( u kategoriji drama), scenario, glavnog glumca (Adam Drajver) i glavnu glumicu (Skarlet Johanson), najbolju sporednu žensku ulogu (Lora Dern) i originalnu pjesmu, koju je komponovao ugledni američki kantautor Rendi Njumen.
Iznenađenje je da De Niro nije skupio dovoljno glasova za vodeću ulogu u aktuelnom Skorsezeovom filmu, koji je nominovan kao najbolja drama, razumljivo i za najbolju režiju, scenario (Stiven Zilijan) i ima dvije nominacije za mušku sporednu ulogu (Al Paćino protiv Džoa Pešija).
Tarantinova posveta Holivudu i filmu uopšte nominovana je za najbolji film u kategoriji mjuzikl/komedija, za glavnu mušku ulogu (Leonardo Dikaprio), sporednu mušku ulogu (Bred Pit), a popularni holivudski autor dobio je još dvije nominacije, za scenario i za režiju.
Apsolutni pobjednik 32. dodjele nagrada Evropske filmske akademije je britanski film “Miljenica”, grčkog reditelja Jorgosa Lantimosa, koji je osvojio čak osam EFA nagrada – za najbolji film, režiju, najbolju glumicu (Olivija Kolman, dobitnica Oskara za istu ulogu), fotografiju, kostimografiju, montažu, šminku…ali i za najblju komediju iako se samo uslovno može svrstati u taj žanr.
Najboljim glumcem proglašen je Antonio Banderas, za zaista dirljivu ulogu u filmu “Bol i slava”; priznanje je u njegovo ime preuzeo režiser Pedro Almodovar, čije životno iskustvo je bilo inspiracija za poslednju u nizu uspješnih saradnji dva slavna španska umjetnika.
